Mijn reactie op de reactie van Wolfsblut

Home Forums Brokken Vragen over brokkenmerk Wolfsblut Mijn reactie op de reactie van Wolfsblut

#82565

Voerwijzer Meike
Bijdrager

Jammer dat ze niet ingaan op de voedingsrichtlijnen van Fediaf, die zullen er toch niet voor niets zijn. Zou de Fediaf ook 'niet eerlijk' zijn en beinvloed worden door de grote-fabrikanten-lobby die een laag calciumgehalte zou propageren? Ik denk het niet, maar misschien ben ik te naief.

Het verschil tussen verse prooidieren en gedroogde dieren (die dus een hoog percentage calcium bevatten) is natuurlijk groter dan slechts het verdwijnen van vocht. 

1.Calcium uit verhitte botten (dus uit gedroogde dieren), schijnen niet uitgescheiden te worden bij een overschot, in tegenstelling tot calcium uit rauwe botten. Dit wordt beschreven door Ian Billinghurst en kun je vinden in het eerder door mij genoemde artikel op Barfplaats. 

2. Van brokken moet er relatief meer gegeten worden, als je het vochtpercentage buiten beschouwing laat, dan van vers vlees. Hierdoor krijgt de hond dus veel meer calcium binnen. Een vergelijking voor een hond van 25 kg:

500 gram rauwe vleesvoeding met een calciumgehalte van 0.75% = 3,75 gram calcium

300 gram Green Valley met een calciumgehalte van 2,51% = 7.53 gram calcium

Ik heb nog even het boek Canine and Feline Nutrition (3rd ed. L.Case et al.) De informatie hierin is gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek, maar aangezien het gericht is op brokken, is het heel goed mogelijk dat dit wetenschappelijk onderzoek wel beinvloed is door de grote-commerciele-voerfabrikanten-lobby. Daarin staat onder andere het volgende:

 

Alhoewel calcium essentieel is voor normale botgroei en skeletontwikkeling, zijn er diverse gezondheidsrisico's geassocieerd met een overdaad aan calcium in het voer. Een van de meest gedocumenteerde risicofactoren is de relatie tussen calciuminname en afwijkingen in skeletgroei van grote en zeer grote hondenrassen. 

Pups kunnen, in tegenstelling tot volwassen honden, zichzelf niet beschermen tegen een overdaad aan calcium in het voer. In een onderzoek onder opgroeiende Deense Doggen die voer kregen met een te laag, een normaal en een te hoog calciumgehalte, bleek dat de opname van calcium bij een te laag calciumgehalte 90% was, bij een normaal calciumgehalte 45% was en bij een te hoog calciumgehalte ook 45% was. Een te hoog calciumgehalte wordt dus niet 'opgevangen' door minder van de calcium op te nemen in het lichaam.

Zo is er gekeken naar het effect van verhoogde calciumwaardes, waarbij de calcium/fosfor-ratio goed is (1.2:1.0). Dit onderzoek werd gehouden onder Deense Doggen-pups, die 18 maanden lang voer kregen met calciumgehaltes van 0.48%, 0.8% en 2.7%. Om ander factoren die effect hebben op botgroei uit te sluiten, had het voer een gereduceerde hoeveelheid calorieen, 26% eiwit en 14% vet. Ookal was de calcium/fosfor-verhouding in balans, had het verhoogde calciumgehalte een snel en direct effect op de hoeveelheid mineralen die opgeslagen werden in de botten. De hoeveelheid botmineralen en de botdichtheid hadden een relatie met het calciumgehalte: zes van de vijftien honden die voer met 2.7% calcium kregen, lieten tekenen zien van lamheid tijdens de eerste zes maanden van het onderzoek en drie van de honden lieten tekenen zien van HOD (hypertrophische osteodystrofie).

Ahoewel de onderzoeken met Deense Doggen consistent een schadelijke reactie op teveel calcium lieten zien, zijn er maar relatief weinig andere grote of zeer grote rassen bestudeerd en niet alle honden van grote rassen die verhoogde calciumgehaltes gevoerd kregen, ontwikkelden skelet-afwijkingen.